Marokko Tour 2010 dag 8; de terugreis.

Op zondag 7 maart 2010, de achtste dag van de Marokko tour hadden we een echte rustdag. 's Morgens om 6 uur was Bennie met een truck vol motoren al naar Nederland onderweg gegaan en hadden wij dus niets meer te doen dan uitslapen en genieten van een uitgebreide lunch in het hotel.
Het Tryp hotel in Almeria is een perfect hotel voorzien van alle luxe, iets dat we de dagen ervoor hadden gemist. Een heerlijk bad, wat in ieder geval gevuld kon worden met warm water, iets dat we de afgelopen dagen niet altijd even zeker wisten. Nu hoefde niemand zich daarover druk te maken, het was er gewoon.

Om half 3 werd vanuit het hotel in 4 taxi's verplaatst naar de luchthaven van Almeria. Daar begon het wachten op de vlucht van Ryanair van 17.05 uur. Natuurlijk eerst door de douane en de politie. Nadat we de scan gepasseerd waren en de broekriemen weer omgedaan konden worden stond daar op het eerste gezicht Louis de Funes te wachten en van hem hoorden we dat we door konden lopen. Bij een serieuzere blik bleek dat er niemand minder dan de "Desert Fox" onder de pet van de Guardia Civiel schuil ging. Hij had in een onbewaakt moment de pet van een politieman op zijn hoofd gezet, deze lag onbeheerd op een bali. Nou de gelijkenis met een figurant uit een Louis de Funes - film is toch treffend. Na de foto kwam een lid van de Guardia Civiel haastig zijn pet in veiligheid brengen, en dat deed hij niet met een lach op zijn gezicht. De grap was goed.....de politieman over de rooie.

Hierop wachten na de taxfree-winkel op het daadwerkelijke vertrek van de vlucht in de Boeing 737.

Instappen gaat op zo'n klein vliegveld natuurlijk wel na een wandeling, maar goed de temperatuur was dan ook niet verkeerd. na een vlucht die om stipt 17.05 uur vertrok en stipt 20.05 uur weer aan de grond kwam op Duits grondgebied.

Airport Düsseldorf, Weeze vrieskou en donker. Marokko tour 2010 is een feit en kijk ik samen met de gehele organisatie terug op een geslaagde tour. Een tour waar we veel geleerd hebben en dingen zijn tegen gekomen die voor verbetering vatbaar zijn en waar we hard aan gaan werken om de Marokko tour 2011 te organiseren.

Ik wil bij deze de mede organisatoren hartelijk bedanken voor hun inzet en gezelligheid;

Bennie en Monique Michelbrink, Alexander Tangrink en Arjan Brouwer, bedankt.

Verder wil ik de deelnemers van de Marokko tour 2010 ook bedanken en feliciteren met een week overleven in een fantastisch en prachtig Marokko;

Wim Dekker, Tom de Graaff, André Oost, Bert Duursma, Ton de Groot, Jan Hofland, Ed Karssen, Wouter Boonen, Henk-Jan Scholman, John van Oorschot, Margreet Zant, Allen Boerlage en Greeult Egbers, bedankt voor jullie enorme inzet en doorzettingsvermogen.

Wat mij betreft graag tot Marokko tour 2011.

De Marokko tour is begonnen....

Het inladen van de motoren.
Op donderdag 25 februari 2010 was het dan eindelijk zover; de eerste echte serieuze stap voor het vertrek naar Marokko. De Marokko-tour is begonnen.
Alle deelnemers kwam tussen 16.00 en 20.00 uur hun motor, 2 kisten en tas met motorkleding inleveren. De Dakar-truck van Memo Tours, hier prominent in beeld werd tot aan de nok toe vol gestopt. Bennie Michelbrink van Memo Tours en ik namen de schone taak op ons om de auto zo goed mogelijk te laden. De deelnemers kregen allemaal hun Marokko-tour overhemd met de geborduurde logo's van de organisatoren uitgereikt.


De aanhanger werd tot aan de achterdeur volgezet met intotaal 13 motoren en toen bleek wat een enorme ruimte zo'n dikke R 1200 GS Adventure inneemt. Hier onder het laden daadwerkelijk in beeld. De totale lengte van Memo Tours combinatie bedraagt bijna 19 meter.

Een blik in de truck, de kisten (2 per persoon) werden geladen, de biertap en vat en barbeque werden tussen de motoren geladen, want er bleken toch nog 4 motoren in de truck zelf te moeten staan in verband met plaatsgebrek in de aanhanger.

Hieronder nog even de totale combinatie, die op het moment dat ik dit schrijf al in noord Spanje zal zijn. De truck is in het bijzonder toegerust voor deze reizen. Op zondag 28 februari is het echte vertrek van de deelnemers (11 in totaal) en de andere leden van de organisatie vanaf het vliegveld Weeze (vliegveld Niederrhein). De komende week wordt het genieten van de reis, de onverharde wegen, het Atlas gebergte en de duinen en natuurlijk de gezellige avonden bij de hotels.

Iedereen kon nog even de allerlaatste zaken regelen, en dan komt hopelijk ook het genieten van alle voorbereidingen van de afgelopen maanden.

Bikkelrit 2010, vuurdoop voor de G450X

Op vrijdagavond 5 februari 2010 vond de befaamde Bikkelrit van Brouwer Trading dan toch nog plaats. In eerste instantie stond de rit een week eerder gepland, maar door de toen gevaarlijke omstandigheden hebben we besloten die toen niet door te laten gaan en de rit een week te verplaatsen. In totaal reden we met een groep van 17 bikkels rond kwart voor 8 in de avond weg voor een superrit over de Veluwe.

Aan de start was iedereen vol goede moed, sommigen wat stil; want wat staat je te wachten?? Nou genoeg ellende, ijspaden ookal dooide het, modder heel veel modder, water enorme plassen water, kortom DE omstandigheden voor de echte onvervalste bikkel. Bij een 5 graden in de plus was de temperatuur gewoon heerlijk. De veel te dikke kleding kon thuis blijven en er kon in aangename motorkleding gereden worden.....

Nou, ja gereden... Zoals op de foto hierboven en hieronder kon op hele pistes niet echt gesproken worden over (hard) rijden maar wel glibberen, motor proberen op de noppen te houden en ga zo maar door. Dikke ijslagen op de anders zo perfecte zandpaden waren ons deel. Op kleine glij- en valpartijen na verliep de totale rit overigens zonder noemenswaardige schade of letsel. Er werd keurig netjes gereden, het was een perfecte groep. Iedereen wachtte op elkaar of hielp elkaar als dat nodig was na een glijpartijtje of als men zich had ingegraven in een moddergat.

Zie hier de combinatie met ijs en water, rokende en ronkende motoren en turen in het schijnsel van je koplamp. Door de mist was het gebruik van grootlicht ook al geen succes. Een dan in de donkere bossen maar hopen dat je geen overstekende wilde zwijnen of ander wild tegen komt. Zo waren er nogal wat zaken die het rijden van een bikkelrit leuk maken.

Trappen rijden op het strand Horst, het parcours rijden bij Horst, bij velen wel bekend, het zat er allemaal weer in deze rit. Na een barre rit van een kleine 2 uur was het bijna tijd voor een wel verdiende pauze.

Hier nog maar weer eens van die fijne omstandigheden, net ontdooide ijsmassa resulterende in plassen en vette modder. Dat zijn wel de ingrediënten voor een heuse bikkelrit. Enne noppen verplicht natuurlijk, anders is er soms geen doorkomen aan. Na deze eerste ervaringen was het inmiddels tijd voor een koffiestop bij de Mc Donalds op het strand van Horst.

Bikkelrit 2010 het vervolg;

De rit was in twee etappes verdeeld. En aan het einde van de eerste etappe stond een koffiestop op het programma bij Mc Donalds aan het strand Horst. Alle deelnemers stalden hun noppenfietsen op het terras, waar 's zomers iedereen aan een tafeltje zit te genieten van de rust. Daar was bij aankomst en vertrek geen sprake van dit keer. Zelfs het personeel liep even uit om te kijken wat er nu weer binnen kwam rollen, nou wij dus....

Na de koffie ging de rit verder met weer veel bagger, enne hé die chopper die daar tot aan zijn leren tassen vast gegraven staat in de bagger, die kennen we nog ergens van. Jawel hij was er weer bij, de inmiddels beroemde chopperrijder op noppen die ook in het redactionele stuk van de Dakarrit van afgelopen september, in Motorplus een foto wist te scoren en daarmee heel Nederland rond ging. Deze keer bleek dat ie toch met de kleine wielmaten in het nadeel was ten opzichte van de meeste deelnemers met 21 inches in de voorvork.

Na wat duw, til en trekwerk met een man of vijf konden we verder, en zweten dat je van dat werk doet. Volgens mij hadden de meeste deelnemers een ander beeld dan zweten tijdens een winterse bikkelrit.

Na dik drie en een half uur bikkelen kwamen we dan weer bij de zaak van Brouwer Trading aan waar de beloofde snert al stond te wachten.

Met deze rit zat de twee uur inrijden van de G 450 X erop. Nu een oliewissel en een filter dan kan de 450 helemaal ingezet worden. Het was wel even wennen ten opzichte van de G 650 X Challenge. Immers was dit de eerste rit op de G 450 X. Het is wel veel lichter, logisch natuurlijk, en handelbaarder. Vies was ie ook, dus werk aan de winkel.

Dan tot slot gezellig met de hele groep van in totaal dus 17 man snert eten met broodjes. Omdat iedereen uit de meest afgelegen uithoeken van Nederland was komen aanrijden is het niet al te laat geworden. Zo rond half 1 was iedereen weg en konden we terug kijken op een fantastische Bikkelrit die zonder brokken is verlopen, en dat ondanks de ijs, modder en veel water. Tot een volgende editie van de Bikkelrit.